En we zijn (bijna) los!

Komende vrijdag 22 juni om 10 uur is de start van de Adventure Race Slovenië. Zondag om 12 uur is de finish.

In die tussentijd is er een live coverage op AR Slovenia! Team Girlzonamission.nl/BART is team nummer 11.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Spullen verzamelen

De materiaallijst voor Slovenië is best uitgebreid: met zoveel disciplines heb je behoorlijk wat zooi nodig! Fiets, loopspul, klimspullen, zwem/ kayak/ caving/ canyoning spullen, skeelers (én bescherming) en dan ook nog héél veel eten om 50 uur door te kunnen.

Materiaal en eten, exclusief wetsuit, fiets en kleren 🙂

Gelukkig hoeft niet alles in één keer mee in de rugtas 🙂 We hebben ieder een kist van 100 liter die we af en toe tegenkomen en waar we vooraad in kunnen bewaren en materialen als klimspullen in kunnen laten liggen.

Daarnaast moeten skeelers en protective gear weer in een aparte tas ingeleverd worden.

En alle zwem/ kayak/ canyoning en caving spullen moeten ook weer apart in een waterdichte tas ingeleverd worden.

Er blijft genoeg over om mee te slepen…

Mijn fiets heb ik uitgerust met een extra sterke koplamp (naast de verplichte hoofdlamp), 2 achterlichten, een kaarthouder en een bel/ kompas. Het lijkt op een compleet benieningspaneel. Ook heb ik nog ergo handgrepen op mijn stuur gezet. Voor de lekker zeg maar.

Qua eten heb ik zakjes voor elke 7 uur gemaakt. Per zakje zit ongeveer 1500 kcal aan voeding met een afwisseling van zout/ zoet/ hartig/ worstje/ kaasding etc. In mijn kist heb ik nog het e.e.a. aan ‘mentaal voedsel’ zoals zoutjes en kleine blikjes cola en blikjes ice cappucino. Dat is mijn voorlopig briljante oplossing voor mijn koffie verslaving: ben benieuwd of ’t werkt!

Kist met materiaal en eten. Het zal elke keer een feest zijn om mijn kist tegen te komen! Vol met cola en (lauwe…) ice cappucino, ha ha!

Morgen en maandag nog even de kleding in orde maken en dan vertrekken Martine en ik dinsdag naar België om woensdag ochtend om 5 uur met Nico en Guido te vertrekken!

Ik heb er onwijs veel zin in en ga de komende dagen nog ff lekker bijslapen en blijven oefenen met skeeleren 🙂

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Laatste voorbereidingen

Vandaag het laatste materiaal voor elkaar gemaakt: de skeelers. Die dingen had ik nog niet, maar wel goede schaatsen met demontabele schoenen. En een vader die een zeer ervaren skeeleraar is, dus met zijn adviezen opzoek naar een onderstel.

Snel gevonden op marktplaats en vandaag de ijzers wisselen voor de wielen. Hele handel in mijn nieuwe waterdichte Salomon rugtas en eerst maar ’s rennen naar Lunetten. Kon ik meteen ff testen of het rennen met flink wat gewicht in de nieuwe tas ook te doen was.

Ja, en toen dus uitproberen… Het eerste glij moment was best even wennen en voorzichtig reed ik op en neer door de huiskamer 🙂

Direct voorzien van allehande bescherming, want het zal maar gebeuren. Even je pols breken met een lullige val…

Nou goed, al snel voelde het vrij natuurlijk en ging ik buiten een proefrondje maken. Mooi stuk fietspad uitgezocht en daar ging ik hoor! Makkelijker dan schaatsen maar je voelt echt elk oneffenheid in de weg. Bij terugkomst kreeg ik te horen dat dat komt omdat mijn wielen te klein zijn… Tja, verschil moet er zijn met de echte prof!

Na afloop nog een heerlijk rondje in de zon gelopen! Komende week nog een paar keer oefenen op de skeelers en dan moeten die 6 km in Slovenië ook wel lukken!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bordjes hangen en een 6 uurs Adventure Race

Eergisteren werd onze basis een natuurcamping in Chaam.
Het was een aanzienlijk warmere nacht dan in de Ardennen. De afgelopen 2 dagen waren trainingen gepland rond Gilze.
Zaterdag zouden wij de routes gaan markeren voor de trailrun van OUT. Eerst 23 km naar Gilze fietsen om erna op de militaire basis de 10 km uit te zetten, een leuk mtb parcours. Met de kaart redelijk makkelijk te vinden en we hingen aardig wat bordjes op. Bijna niet mogelijk om verkeerd te lopen omdat de bordjes daar zeker zouden blijven hangen. Want op de basis komt niemand die daar niet hoort te zijn. Daarna was het tijd om de 30 km route uit te zetten.
Dat ging een hele opgave worden. Bordjes ophangen met elastieken is niet heel handig want het is heel simpel om die te verschuiven, om te draaien of weg te halen. Dus stelde we Frans voor om mee te gaan en linten te hangen vlak waar wij bordjes gingen hangen.
Zo zijn we met z’n drieën heel lang bezig geweest, mede omdat wij de route niet uitgezet hebben en dus onszelf moesten oriënteren.
Na 25 km van de 30 km route waren we er echt klaar mee en was het al 20 uur, zaten we al 9 uur op de fiets. Genoeg voor de dag. De organisatie zou de volgende dag de rest doen.
Waar we al bang voor waren gebeurde tijdens de trail, de bordjes waren soms weg of verdraaid, helaas. (De organisatie vertelde al dat ze er zeker wat mee zouden doen, dus wees gerust)
Daar waren wij echter niet mee bezig want wij stonden vandaag klaar voor een 6 uurs adventure race.
Om half 10 gingen we op pad. Eerst wat punten intekenen om vervolgens op de mtb te springen. Na een paar km lag ik al op mijn plaat omdat ik een toch wel grote slagboom niet zag. Wie vooruit kijkt heerst, en dat deed ik, ik keek of ik naar links of rechts moest. Bam, klem tussen de paal en mijn fiets.
Paula rukte me tussen mijn fiets vandaan en zo navigeerde zij ons keurig naar de cp’s.
Mooie stukken natuur, soms aardig wat zoeken maar toch vonden we bijna alle cp’s. Halverwege was er een hardloop oriëntatie. Erg lastig, heel veel kleine paadjes en uitgezet door de lokale oriëntatie club. Maar we vonden ze op 1 na.
Weer terug op de mtb, wat cp’s mee genomen onderweg om weer op de basis te komen.
Daar waren een aantal special task, eerst granaat gooien. Daar bakten we net als veel andere teams niets van. Strafrondje rennen op de 400 meter baan met scherfvest.
Daarna simulatie schieten, met een Glock, he dat is mijn wapen! 3x raak is verder, ik schoot ze alle 3 achter elkaar raak. Paula tot haar stomme verbazing ook, ‘vet gaaf’ waren haar woorden.
Nog een stuk boulderen, dat is klimmen zijwaarts langs een muur, en daarna zijn we op de step gesprongen. Daar zakten al het fietsen in de benen. Alle 2 voelden we onze benen loodzwaar worden. Steppen is dan ineens heel zwaar. We besloten om 4 cp’s te pakken en terug te gaan. Ik heb georiënteerd en dat is best bijzonder want dat is niet mijn sterke kant. Maar het ging eigenlijk best goed.
Ons doel voor de race was 2 ledig, trainen en proberen goed in te schatten wat wel en niet te doen zodat we binnen de 6 uur binnen waren. Iedere minuut die je te laat binnen komt kost je nl de punten die je verdient hebben met cp’s.
7 minuten voor de 6 uur klokten wij uit. Geen tijd meer voor nog een kort oriëntatie loopje op de basis maar zeer tevreden met de race. Goed georiënteerd, best goed geraced na 3 dagen zware training vooraf gaande aan deze 6 uurs race. Girlzonamission completed.
We sluiten de 4 dagen af met een heel goed gevoel, hard getraind (bijna 25 uur), heerlijk buiten geweest, erg gezellig gehad en van elkaar geleerd. Ik durf het haast niet te zeggen maar het voelde echt als een mini vakantie.
Over 4 weken moeten we klaar staan voor de 50 uurs race in Slovenië. Dat komt helemaal goed!
NB; foto’s met dank aan Ruth!

Geplaatst in Trainingen, Wedstrijden | 1 reactie

Cimes de Waimes en trail des Girlzonamission

Het klinkt als een goed Belgisch bier maar dat was het echt niet. Een georganiseerd mountainbike wedstrijd door het prachtige gebied waar ik verleden week al had gelopen.
Bijna ging het niet door. Ik hoor Paula achter me zeggen ‘ik gooi de klep dicht en de sleutel ligt erin’. Rustig ga ik verder met de tent opzetten en zeg dat de andere deur nog open is.
‘Ik meen het ‘, hoor ik Paula zeggen. Dan realiseer ik met dat je niet via een andere weg de achterkant van de bus in kan, en dat onze fietsen daar staan.
Eerst bijna de slappe lach maar daarna hebben we als volmaakte inbrekers er een ruit uit gelicht en konden we toch gaan slapen om vandaag de Cimes de Waimes te fietsen.
Heel gewaagd hadden we ons ingeschreven voor de 85 km, we zouden wel zien. De kaart in de rugzak dan weten we zeker dat we weer thuis komen.
Ik word altijd paranoïde van al die fietsers bij elkaar en zeker als het smalle paden zijn. Er zitten altijd een aantal gekken tussen die er toch door willen en voor je het weet lig je met een gebroken sleutelbeen. En het waren er best veel , maar achteraan starten helpt en volgens mij waren wij een van de enige die gewoon gingen fietsen ipv al stampend en hijgend je het ongans fietsen.
Na een uurtje ofzo hadden wij het rijk voor ons alleen met nog wat losse fietsers en konden we genieten en afdalen zonder gevaar van ander los fietsend wild.
De route was erg mooi, pittig, technisch en met heel wat hoogtemeters.
Deze streek is echt aan te bevelen om te fietsen en te rennen.
Uiteraard zoals altijd, kregen we weer pech. Ik reed lek. Dus achterband eruit en nieuwe band erin.
Ik word nog bijna handig met de band verwisselen met de naaf.
De bevoorradingen waren prima geregeld alleen waren ze al vrij snel weg gehaald. Het was een wedstrijd en geen tourtocht. Maar uiteraard hadden wij onze eigen bevoorrading bij ons.
En zo gingen de km’s voorbij. Soms heel rap met lekkere afdalingen en soms heel langzaam met lange steile klimmen.
Een sport om de technische steile afdalingen te kunnen fietsen. Om met de klimmen op je fiets te blijven zitten. Iets wat niet altijd lukte door paden met veel wortels en stenen.
Er zaten een aantal water doorwadingen in en soms was het toch nog wel blubberig.
Maar Girlzonamission was op pad met een missie, in ieder geval rond de 70 km fietsen.
We hadden van te voren al gekeken waar we eventueel af konden snijden. Dat plan gingen we in werking zetten rond de 53 km.
We wilde toch wel graag de pasta maaltijd nuttigen bij de finish en als er al posten weg waren zou de pasta ook wel eens weg kunnen zijn.
Dus hebben we even een tactische doorsteek gemaakt.
Grappig genoeg kwamen we precies langs de plek waar ik verleden week startte met de trail, langs Lac de Robertville.
En zo kwamen we na 71 km en bijna 2000 hoogtemeters aan waar we waren gestart.
De pasta was er nog en samen met een Cimay biertje ging dat er heel snel in.
Voor 20 Euro een prachtige pittige tocht, goede posten die alleen een beetje te snel waren gesloten, een paar sokken en een pastamaaltijd. Goed geregeld!
Girlzonamission kijken terug op een mooie dag en erg lang was het niet onrustig op de camping.
Want vrij snel waren we knock out.
Vandaag was het rustig wakker worden na de klok rond te hebben geslapen. Rusten is ook trainen.
Koffie en ontbijt in het zonnetje om langzaam op te warmen voor een mooie trailrun is een goed begin van de dag.
Rugzak op, eten, drinken en uiteraard de kaart mee .
De camping is niet alleen heel knus en heeft alles maar het ligt eigenlijk ook gewoon aan een trailpad en als je die volgt loop je zo richting het grote bosgebied.
En zo renden we, stapten we, genoten we van het mooie gebied. Het ligt vol met wandelroutes en als je die aan elkaar knoopt kun je rennen zonder te verdwalen.
De klimmen zijn hier steil en zo ook de afdalingen. Uiteindelijk hebben we zo’n 3 uur gelopen gelopen met 650 hoogtemeters.
Het leuke is dat Paula de fietsexpert is en ik de trailexpert. Zo kunnen we dingen van elkaar leren en worden we er beide beter van.
Gisteren kreeg ik tips hoe ik beter kan dalen met de fiets, vandaag kon ik Paula voorzien van die tips alleen dan hardlopend.
Vanavond rijden we naar Gilze om morgen weer op de fiets te stappen en de looproutes van OUT! Uit te zetten.
Girlzonamission zijn goed bezig. Slovenië here we come!

Geplaatst in Trainingen | Een reactie plaatsen

Girlzonamission in beeld

Girlzonamission in beeld gebracht door Claudia tijdens de Koning Van Spanje Trail.

Geplaatst in Wedstrijden | 1 reactie

Koning van Spanje

Ondanks dat het geen zomerweekend was maar het vooral met bakken naar beneden kwam was het toch best lekker weer om in te sporten. De Girlzonamission stonden zaterdag in de Trailrunshop. Een winkel die we als de beste trailshop van de Benelux zien en je dan gaat sponseren is gaaf! De Trailrunshop gaat ons in de kleding zetten. En zaterdag zou de kleding binnen komen. Uiteraard hadden we gepast maar de kleuren en de logos bleven een geheim. Marc liet de spanning oplopen door wat vertragingen bij de drukker en dus besloten wij ipv naar Gulpen te fietsen, een rondje ter plekke te fietsen. In de regen op de fiets vlogen we richting België en maakten we een mooie ronde van bijna 50 km. Kletsnat kwamen we de winkel weer in en liepen we dus gewoon om de aangeklede pop met ons nieuwe outfit. Tot Marc en Jurgen ons er lachend op wezen. We waren flabbergasted….Ontzettende mooie outfits van Salomon met het logo van de winkel en ons logo er werkelijk prachtig op gedrukt, heel stijlvol. Het lukken niet veel mensen om ons stil te krijgen maar nu even wel. Kijk en oordeel zelf. Voortaan zie je ons in dit tenue op de trails en tijdens adventure races. We gaan het afraggen en het resultaat zul je hier lezen in de test reviews. Daarna naar gulpen gereden en een hele gezellige avond met Wilma, Wing en Judith gehad. Zij gingen de 12 km lopen tijdens de Koning van Spanje Trail. Wij de 31 km.

Martine:

Zondag werd een feest van herkenning, er waren zoveel bekenden dat ik me 10 minuten voor de start van de 12 km realiseerde dat de meiden nog mijn autosleutel hadden. Daar lag mijn rugzakje in met drinken en gels. Als een dolle op zoek naar hun en echt net voor de start gevonden. Wat een stress! Daarna gingen wij op pad. Ik zou natuurlijk kunnen zeggen dat ik rustig ging lopen en dat ik dat gedaan heb. Dat had gekund maar was zeker niet de doelstelling voor de dag. Ik wilde lekker doorlopen, niet max lopen maar wel in de top 10 proberen te lopen . En zo ging ik dus ook weg, op tempo.

Al heel snel voelde ik met klimmen dat mijn bovenbenen niet goed voelde, mn mijn hamstrings. Ik moet eerst warm worden dacht ik nog. Snel vertrekken ben ik ook niet gewend. Dus liep ik stevig door. De afdalingen gingen eigenlijk zonder problemen en dus probeerde ik de klimmen ook door de lopen. Maar het voelde steeds of er iemand mij terug trok met een touw, zwaar en erg moeizaam. De hamstrings voelde ook steeds strakker aan. Tot ik ergens de conclusie trok dat dit het niet ging worden vandaag. Kijken als ik een tandje terug schakel. Dat voelde wat beter maar het gevoel in mijn hamstrings verdween niet. Een gespannen strak gevoel alsof je ieder moment kramp kunt krijgen. Gelukkig is 30 km goed te overzien en liep ik op de trails. Dus wat zit er anders op dan gewoon doorlopen en proberen te genieten van wat je om je heen ziet en lekker door de blubber stampen. Gelukkig gingen de afdalingen wel zonder problemen en dus compenseerde ik daar nog wel.

Wederom een prachtig parcours, de water doorwading een stukje dieper dan verleden jaar en vooral lekker veel blubber. Ik hou van deze trails. Technisch was het niet maar wel een heerlijk renbaar parcours. Alhoewel het zeker voor de beginnende trailloper ook best technisch was met de glibberende afdalingen. En waarschijnlijk hebben veel lopers hun schoenen vervloekt. Want hier was een Salomon speedcross of een La sportiva C Lite echt op zijn plaats. Helaas was bij de eerste drinkpost (12km) geen water, of was er wel water maar konden de vrijwilligers het niet bijhouden. Ik had gelukkig nog wat in mijn bidon maar er liepen aardig wat mensen met niets. De tweede drinkpost (23km) had het beter onder controle en daar werd ook massaal gedronken. Onderweg kwam ik ook regelmatig bekenden tegen, steeds even een korte babbel en weer verder.

Net na de laatste drinkpost kwam Ton mij voorbij. Samen hebben we de laatste 6 km tot aan de finish doorgelopen om te proosten met een biertje en een stuk vlaai op een mooie trail, de Koning Van Spanje! Ik finishte overigens in 3.18 uur. Dat viel mij eigenlijk nog alles mee. Het voelde namelijk alsof ik niet vooruit kwam.

Zo heb je wel eens van die dagen.  Dat heb je simpelweg de benen niet. De oorzaak doet er niet altijd toe, misschien te veel gefietst, de Bouillonnante nog in de benen, who cares. Van deze loopjes wordt je mentaal ook sterk. Als het niet gaat toch proberen het tempo erin te houden en het beste ervan te maken. Die momenten heb je ook tijdens het WK. Het vult je rugzakje met ervaringen weer. Het was ook gelijk de eerste testloop met de nieuwe outfit. Al met al was het een heel gezellig en goed trainingsweekend.

Paula:

Vol ontspanning (na een nacht in een hotel waar ze tot 5 uur een feestje hadden) ’s ochtends naar Gulpen. Leuk om met een hele club van Scarabee daar meteen te staan! Iedereen trots met de nieuwe Salomon bril op ’t hoofd, terwijl het lekker doorregende. De stemming zat er goed in en ik had er zin in! Ik zou het echt rustig aan gaan doen tot aan post nummer 2 en als er dan nog pudding over was… nou dan nog maar ff knallen tot de finish.

Onder het geluid van de doedelzak vertrokken we om 11.20 uur. Gezellig met Jurgen en Chris vertrokken. Ik ben een echte diesel en heb altijd moeite met het eerste half uur. Die kwam ik prima door en ook mijn enkel voelde eigenlijk wel goed.

Op km 6 kwam ik Chris tegen. Die besloot rustig aan te doen en gezellig babbelend liepen we een heel eind samen verder. Ik had het echt naar mijn zin!

Ik merkte wel dat ik het onbevangene nog niet terug heb. In de afdalingen heb ik echt op safe gelopen. Wel ontspannen, maar zonder risico’s. Soms iets terughoudender.

Mijn enige missie voor deze dag was heel finishen en zorgen dat mijn enkel het zou houden. Ik had voorafgaand toch wel wat angst over de afstand. Door zeer beperkte trainingsuren (max 1 uur 40…) de afgelopen 4 mnd was ik wel wat bang voor de mentale confrontatie…

Maar die bleef uit! Ik had bewust geen timer aangezet en de eerste keer dat ik op mijn klokje keek moest ik dan ook even rekenen… inmiddels 2 uur 15 verder. Nou, dat schoot op en ik voelde me prima!

Beetje saai, maar zo bleef het tot aan de finish! Met een big smile kwam ik na 3 uur 47 binnen. Genoten, alleen maar genoten! Lekker gekletst onderweg en super blij dat mijn lijf alles heeft gehouden!

Claudia, het meesterbrein achter ons logo, heeft nog een vet filmpje gemaakt! Thanks Clau 🙂

Koning van Spanje

Geplaatst in Trailrun shop, Trainingen, Wedstrijden | 1 reactie